Pap je preminuo u lovištu "Kazuk", u Specijalnom rezervatu prirode "Gornje Podunavlje", u kojem je, decenijama beležio slike prirode koje su obišle ceo svet.
Rodjen je 7. jula 1957. godine u Laliću, gde je pohadjao osnovnu školu. Srednju fotografsku školu "Djordje Zličić" završio je u Novom Sadu.
Fotografijom je profesionalno počeo da se bavi 1984. godine, u redakciji novosadskog "Dnevnika", gde je prošao put od fotoreportara-pripravnika do urednika fotografije.
Od 2013. godine radio je kao fotoreporter i urednik fotografije u Novinskoj agenciji Tanjug, a od 2018. i u Radio-televiziji Vojvodine.
Preko 1.000 njegovih fotografija emitovano je u zemlji i inostranstvu, posredstvom novinskih agencija sa kojima je saradjivao, od Asošiejted presa do Rojtersa.
Njegova prva i prava fotoreporterska ljubav bila je snimanje prirode, pre svega u Vojvodini. Na stotine njegovih fotografija biljnog i životinjskog sveta objavljeno je u najeminentnijim domaćim i stranim časopisima posvećenim prirodi.
Imao je više od 60 samostalnih izložbi, a bio je i osnivač Fotografskog pokreta "Foto lov" koji okuplja pre svega mlade fotografe rešene da, kao i on, žive sa prirodom i u prirodi, a ne pored nje.
Jaroslav Pap je dobio niz prestižnih domaćih i medjunarodnih priznanja. Pored ostalih, tu su i Prva nagrada za fotografiju godine u kategoriji "Priroda" za "Košutin skok" (Agencija Beta, 2006.) i nagrada "Fotografija godine" za najduhovitiju fotografiju (Agencija Beta, 2008.)
Kulturni centar Vojvodine "Miloš Crnjanski" izdao mu je 2020. godine ekskluzivnu monografiju "Vojvodina – četiri godišnja doba".
Iza Jaroslava Papa su ostali supruga Ksenija i sin Andrej.
